HALATA ni Zia na sinasadya nitong pahiyain siya sa harap ng ibang tao. Pero sa halip na pumatol ay hinayaan niya ang asawa mismo ang sumagot sa sinabi ni Megan.
Gumalaw si Louie at nilapag ang hawak na wine-glass. “Sure, let’s play that game,” aniya kahit walang hilig sa pambatang laro.Pero gaya nga ng sinabi ni Austin ay ‘mag-enjoy’ siya at ito ang paraan niya ng paglilibang. Lalo pa at hindi na maipinta ang itsura ni Michael sa isang tabi.Nanggagalaiti ito sa galit nang marahan niyang hinila si Zia paupo sa kanyang tabi.Ang mga taong naroon ay nagkaroon ng interes sa gagawing laro ng grupo. Lumapit ang ilan para sumali o hindi kaya ay makinuod.Nagsimula ang laro at lahat ay nagkakatuwaan hanggang sa turn na ni Michael at saktong tumapat kay Zia ang pinaikot na bote.“T-Truth,” aniya at baka kung ano pang ipagawa ng binata.Tumango-tango naman ito saka inisang lagok ang hawak na baso ng alak.Ang katabing sNAUNAWAAN agad ni Zia ang ibig nitong sabihin. Hindi niya man gusto ang mangyayari ay wala siyang magagawa, kailangan niyang magtiis.Marahan niyang hinaplos ang pisngi ni Louie at baka sakaling huminahon ito pero bigo siya. Hinawakan nito nang mahigpit ang braso niya at inilagay sa ulohan.Ngunit nang mapansin ang peklat sa palapulsohan ay natauhan ito at agad naging magaan ang pagkakahawak sa braso niya.Hanggang sa dinampian ng maliliit na halik ni Louie ang peklat na animo ay maiibsan ang sakit na naramdaman noon ni Zia.“Masakit ba?”Umiling siya kahit ang totoo ay nasaktan naman talaga pero ayaw na niyang palalain ang sitwasyon. Ang mahalaga ay kumalma na ito.Niyakap siya ni Louie saka pinakatitigan sa mata. Matapos ay ginawaran ng halik sa labi, marahan at puno ng ingat. Parang takot siyang saktan.Hanggang sa bumaba ang halik nito sa kanyang leeg ngunit hindi nagtagal ay mahinang napamura. Iniinda ang natamong s
DAPAT ay nasa kompanya si Louie nagtatrabaho. Ngunit ito at nasa harap mismo ni Zia.“Galing ka pa sa office?” aniya kahit halata naman sa suot nitong three-piece British suit.Kaya hindi kataka-takang marami ang napapalingon kay Louie. Pero sa halip na sumagot ay pinagmasdan muna nito ang movie poster na nakapaspil.“Gusto mong manuod?”Naikuyom ni Zia ang kamay na may hawak sa ticket sabay iling. “Ano, gusto ko lang bumili ng maiinom,” dahilan niya.Nagtagal muna ang titig ni Louie bago umalis para bilhan siya ng maiinom. Pagbalik ay may dala na itong malamig na inumin. “Manuod tayo ng movie.”Bahagyang nanlaki ang mga mata ni Zia sa narinig. Ito ang unang beses na nag-aya si Louie na manuod ng pelikula. Kung dati pa siguro ay baka isang buong linggo siyang hindi makakatulog sa sobrang kilig.Pero ngayon ay wala na siyang maramdaman. Parang bawat gawin nitong kakaiba ay pagdududahan niya. Gusto mang tumanggi ni Zia ay
KINAUMAGAHAN ay hinanda ni Zia ang susuotin ng asawa. May importanteng meeting sa kompanya kaya siniguro niyang maayos ang suit nito.Tinulungan pa niyang ayusin ang kurbata ni Louie. Kahit hindi mapirmi ang kamay sa kakahaplos sa bewang at pu*etan niya. Sinaway niya nga at baka ma-late ito.Nang makaalis ito ay sandali siyang nag-practice ng piano at violin. Pagdating ng tanghali ay umalis siya upang makipagkita kay Joshua para pag-usapan ang pagtatrabaho niya sa ilalim ng itinayong grupo ni Samuel.“Next year ay maghe-held ng hindi bababa sa twenty classical concert si Mr. Samuel, mostly sa ibang bansa. At ang gusto niya ay ikaw ang isa sa magiging highlight ng bawat concert,” ani Joshua. “Sa’yo ko pa lang ito sinasabi at baka magtampo ang ibang performer sa ibinibigay na privilege ni Mr. Samuel.” At saka humirit, “Magtatampo na ba ako? Kami laging magkasama pero ikaw laging bukang-bibig, paborito ka talaga.”Natawa si Zia at saka binasa ang kon
NAGTUNGO sa elevator si Zia, hinihintay na bumukas ang pinto. Hanggang sa naabutan ni Louie.“Bakit ka bumili ng panibagong contraceptive pills? Meron ka pa sa bahay at gawa ‘yun sa Rodriguez Pharmaceutical.”“Louie, magkaiba man ang gumawa pareho pa rin ‘yun ng purpose.”Pagbukas ng elevator ay humakbang siya papasok. “Saka, ano bang ginagawa mo rito? Bakit ‘di mo balikan do’n si Bea mukhang kailangan ka niya?”Nanliit ang mga mata ni Louie, binabasa ang ekspresyong pinapakita ng asawa."At ikaw Zia?”“What can I ask for? Enough na sa’kin na kilala akong asawa mo.”Sa narinig ay nainis lang si Louie. “How generous of you,” aniyang may bahid ng sarkasmo.Hindi na siya sumunod sa loob ng elevator at bumalik kung saan niya iniwan ang mag-ina maging si Alice.Madilim na ang ekspresyon na napuna naman ni Alice at hindi nagtangkang dumagdag sa init ng kanyang ulo.Napansin ni Bea na may hindi tama s
HINDI sapat ang pagpupumiglas ni Zia. Kahit may sakit si Louie ay higit pa rin itong mas malakas at nagawa siyang maidiin sa sofa.Kaya sa halip na manlaban ay pinili na lamang niyang sumuko at tanggapin ang mangyayari. Ang mukha niyang nasa ibang direksyon ay pilit nitong pinapaharap.“Ngayon mo ipakita sa’kin ang ngiti mong gaya ng nasa picture,” anito.Kahit nahihirapan ay pilit iniiwas ni Zia ang mukha para hindi makita ang galit nitong ekspresyon. Ngunit hindi talaga siya hinahayaan.Inumpisahan ni Louie na hubarin ang suot niyang pajama sa ibaba kasama ang underwear. Ni hindi na nga nito nagawang makalas ng maayos ang belt at maibaba ang suot na pants.Inilabas lang nito ang alaga at sandaling minasahe. Matapos ay walang ingat na ipinas*k sa hiyas niya nang walang ingat. Naiiyak si Zia at nandidiri sa nangyayari ngunit pinili na lamang niyang kagatin ang ibabang labi kaysa ibigay ang gusto nitong marinig na ung*l mula sa kanya.
PINALIWANAG naman ni Alice ang nangyari at sinabing si Samantha mismo ang sumagot sa tawag ni Zia.Kaya nabaling ang tingin ni Louie sa aktres.Ang ngiting makikita sa mukha ni Samantha ay naglaho nang makita ang lamig ng pagtitig nito. Ang pag-asa niyang magkaroon ng koneksyon sa kilalang businessman ay naglaho.Magkaganoon man ay hindi siya nawalan ng kumpyansa. “May ibinilin siyang inumin mo ang gamot at ‘wag masiyadong magpagod.” At nakuha pang laru-laruin ang buhok.Mas lalong dumilim ang tingin ni Louie dahil halatang-halata niyang may iba itong intensyon.“Alice… pakibago ‘yung nasa kontrata. Babaan mo ‘yung amount ng endorsement fee,” utos ni Louie.Napakurap-kurap naman ng mata si Samantha. Hindi makapaniwala sa narinig.Lumapit naman ang nakangiting si Alice at muling kinausap ang aktres para pag-usapan ang pagbabago sa kontrata.Muntik pa ngang masabi ang ‘buti nga sa’yo’ pero nagawa namang makapagpig
NAGTAGAL ang tingin ni Zia sa asawa saka kalmadong napangiti. “Sure, hihintayin kita sa taas.”Pinigilan siya ni Louie sa braso sabay hila kaya nagkalapit ang kanilang katawan. Dahil doon ay bahagyang tumama ang mukha niya sa dibdib nito.Nakabawi naman siya agad at umatras hindi kinakalimutan na may ibang tao sa paligid. Hindi dapat siya ang hinaharap ni Louie kundi si Bea na sumadya pa rito dahil sa kumakalat na issue.At mas lalo pang lumayo nang mapuna ang masamang tingin ni Bea. Tinalikuran niya ang tatlo at eleganteng naglakad palayo.Nagmula si Zia sa mayamang angkan at itinuring na prinsesa ng pamilya kaya dapat niyang ipamukha kay Bea na magkaiba ang estado nila sa buhay kahit pa ito ang pinapaburan lagi ng asawa.Nang maiwan ang tatlo ay hindi na nagpigil pa si Louie. Galit itong humarap sa mag-ina.Nakaramdam naman agad ng kaba si Bea nang mapuna ang madilim na ekspresyon nito. Nagsimulang manginig ang kamay niya pero
LUMAMLAM ang tingin ni Louie at dahil nakapaling ang ulo ng asawa sa ibang direksyon ay mas natitigan niya nang mabuti ang pawis sa leeg nitong unti-unting dumadaloy pababa.Tila nang-aakit hanggang sa namalayan na lamang niya ang sariling inilapit ang mukha at dinilaan ang leeg nito.Napapiksi si Zia at nagtangkang lumayo ngunit niyakap na niya ito nang mahigpit sa bewang. Saka kinabig sa batok para pumirmi. Sandaling nagpumiglas ngunit kahit noon pa man ay wala nang panama sa lakas ni Louie kaya kusa ring tumigil.Mahigpit ang kapit ni Zia sa sink habang patuloy siyang hinahalikan sa dibdib. Kulang na nga lang ay punitin ang suot niyang damit. Bago pa nito magawa ay pinigilan na niya ito sa kamay kaya tiningnan siya ni Louie nang masama.“’Wag mong sirain ang damit,” aniya at siya na mismo ang kusang naghawi ng suot niyang palda.Bumaba naman ang tingin ni Louie sa lantad niyang underwear. Mas lalong nagbaga ang tingin nito at inilapat
PARANG nakakita ng multo si Shiela sa sinabi nito. Hindi siya makapaniwala--mali. Hindi niya talaga mapaniwalaan dahil napaka-imposible iyong mangyari sa kanyang Abuelo."Sinong nagsabi sa'yo niyan?""Tinawagan po kami ng secretary at sinabing 'wag magpapapasok ng kahit sino, utos ni Senior. Wala rin pong pinapayagan na lumabas.""Pa'no ko mapupuntahan si Lolo kung hindi--" Natigilan si Shiela nang tumunog ang phone. Sa pag-aakalang emergency ay agad niyang kinuha sa bulsa para lang mag-alangan na sagutin ang tawag mula sa ama.Huminga muna siya nang malalim saka ito sinagot, "Hello, 'Pa?""Papunta pa lang kami sa hotel ng makatanggap ng tawag na hinuli ng pulis si Papa?" tukoy ni Rolan sa ama."Hindi ako pumunta kaya ngayon ko lang din po nalaman. Ang sabi ay sinugod siya sa ospital matapos atakihin, puntahan niyo po siya ngayon, 'Pa. Hindi rin po kasi ako makalabas dito dahil inutos ni Lolo na walang magpapapasok at lalabas--" Saka muling tiningnan ang gate. "Nakaharang po ang mga t
KALANSING ng kubyertos ang maririnig sa hapagkainan. Kanina pa kumakain si Shiela at ganoon din si Mario. Matatapos na nga sana ang matanda dahil kaunti lang naman itong kumain kaya sinamantala na niya ang pagkakataon bago pa ito umalis. "'Lo, advance happy birthday po." "Salamat," tipid na sagot ni Mario. "Gusto ko sanang pumunta bukas sa celebration." Nag-angat ng tingin si Mario. "Pupunta ka? Akala ko ba'y ayaw mo?" Asiwang napangiti si Shiela. "Wala na rin pong rason para iwasan ko si Chris dahil nagkita na kami." Mataman ang tingin ni Mario saka muling binalingan ang pagkain. "Gusto mong pumunta? Walang problema sasabihan ko si Cedric na sunduin ka rito." Napakurap si Shiela. "Ba't siya, 'Lo? Hindi ba pwedeng sa'yo na lang ako sumama?" "Mas mainam na makita kayo ng mga bisita bukas na magkasama." Parang wala lang kay Mario ang sinabi nito pero hindi para kay Shiela. Hindi niya nagustuhan ang ideya na kailangan niyang pumunta sa celebration na kasama ng binata. Pa
HININTAY muna ni Shiela na magising ang anak saka sila bumaba para makakain ng almusal. Nakaharap na rin niya ang bagong Nanny ng anak na naghihintay sa sala at mukha naman itong mabait. Galing sa isang kilalang agency kaya panatag siya.Nagpakilala si Aileen na mas matanda ng sampung taon kay Shiela. Ayon dito ay isang dekada na rin nagtatrabaho bilang Yaya."Katatapos lang po ng kontrata ko sa dating amo, Ma'am. Dalawang taon din ako sa kanilang nanilbihan," kuwento pa nito."Anong rason at ba't hindi ka na nagtatrabaho ro'n?" tanong naman ni Shiela saka binaba ang anak sa upuan."Hindi na po nila ni-renew, Ma'am at nagbabawas sila ng tao. Malaki na rin po kasi ang inaalagaan ko, five years old."Tumango-tango naman si Shiela saka kinausap ang isang katulong. "Ate, kakain na po kami ni Archie. Pakikuha ng cereal niya at pakakainin ko.""Okay po, Miss." Na bahagya pang yumukod.Nakasunod ang tingin ni Aileen sa katulong. "Miss pala po ang tawag nila sa'yo rito, Ma'am. Kung gano'n ay
MATAGAL tinitigan ni Shiela ang Abuelo saka nagsalita, "Sigurado po ba kayong gusto niyong malaman kung anong napag-usapan namin?"Nagbaba ng tingin si Mario sa pagkain na animo ay walang narinig. "Hindi na pala kailangan." Saka humigpit ang hawak sa kubyertos matapos mapagtanto na nawala siya sa sarili at nasabi iyon. Nagmumkha siyang desperado kung ano man ang napag-usapan ng dalawa. "Baka lang kasi may sinabi na naman siyang hindi totoo.""Wala pong nangyaring gano'n. Kinarga lang niya ang bata at pagkatapos ay umalis na. Natagalan lang kami dahil iyak nang iyak si Archie pagkaalis nito," paliwanag ni Shiela saka pinagpatuloy ang pagkain.Pero kahit anong gawin niya ay ayaw ng kumain ang anak, nagtatampo. Hanggang sa matapos na silang maghapunan. Lumipat silang muli sa sala kung saan ay nag-usap pa sina Janette at Mario. Habang si Shiela ay napagpasiyahan na iakyat ang anak dahil aborido na talaga ito.Pero sa hagdan pa lang ay natigilan na sila dahil sa tauhan na nagbabantay sa la
NAPATINGIN si Shiela sa Abuelo matapos iyong sabihin ng katulong. Mabilis siyang tumayo pero bago umalis ay nagtanong ito."Anong nangyayari, Shiela? Sa'n ka pupunta?""M-May kukunin lang po ako, 'Lo," palusot niya pa kahit alam naman niyang sasabihin ng katulong ang totoo. Matapos ay naglakad na siya patungo sa bukana ng mansion.Saglit siyang tumigil upang pagmasdan mula sa malayo ang gate. Pansin niyang may nakaparadang sasakyan sa labas ng gate at doon nagsimulang kumabog ang kanyang dibdib, hindi sa excitement na muling makita ang dating asawa. Alam niyang malabong iyon ang nararamdaman niya ng mga sandaling iyon ngunit hindi niya lamang mapangalanan.Naglakad siya palapit hanggang sa unti-unti niyang nakikita ang lalakeng nakasandal sa itim na kotse, nakatalikod ito kaya hindi niya makita ang mukha pero nasisiguro niyang si Chris. Wakang duda kahit matagal na niya itong hindi nakikita.Umungot ang gate ng buksan niya kaya napalingon si Chris na may subo-subo pa sa bibig. Kumunot
NATIGILAN si Shiela at napakurap pa ng mata. "H-Hindi ko alam na ganito pala kayo mag-celebrate. Sorry."Mabigat ang ginawang pagbuntong-hininga ni Mario. "Ano pang magagawa ko kung nandito ka na... Gusto mo bang um-attend?"Umiling si Shiela. "Hindi pa 'ko ready na makaharap sila ate Zia."Sandaling katahimikan ang namayani sa dalawa hanggang sa muling nagsalita si Mario, "Ang mas mabuti pa'y magpahinga ka na muna. Ngayong nandito ka na'y may gusto akong ipakilala sa'yo.""Sino po?""Malalaman mo rin mamaya sa dinner."Gusto pa sanang magtanong ni Shiela ngunit halata naman na abala ito sa trabaho kahit nasa bahay lang. "Okay po, 'Lo," aniya saka nagpaalam ng aalis. Bumalik siya sa kwarto at tinabihan ang anak sa pagtulog.Nang magising ay palubog na ang araw. Paglingon ay bigla na lamang siyang napabangon dahil wala na sa kanyang tabi si Archie."A-Anak?" Bumaba siya sa kama saka naghanap sa buong kwarto ngunit hindi niya ito makita. Sa huli ay lumabas siya at bumaba.Wala siyang na
SANDALING katahimikan ang namayani sa dalawa. Gustong magsalita ni Shiela pero pinangunahan siya ng sariling emosyon. Sobrang unfair sa kanya ng sitwasyon."Sa tingin ko, mas mabuti na rin sigurong ganito ang kinalabasan ng relasyon natin dalawa. Kasi, napagtanto ko na baka... hindi talaga tayo para sa isa't isa. Na kahit anong gawin na'tin, darating at darating tayo sa puntong 'to," matapos iyong sabihin ay tumalikod na siya bago pa tuluyang umiyak sa harap nito. Si Chris naman ay napalingon at tinangka itong hawakan ngunit hindi niya maabot ang kamay ng asawa. Malayo-layo ang distansya nilang dalawa mula sa kama. Akmang babangon pa nga sana siya ngunit nahihirapan ng gumalaw, walang lakas sa katawan."Magpagaling ka at hangad ko ang kaligayahan ninyong dalawa," dagdag pa ni Shiela saka mabilis na naglakad palabas ng kwarto."S-Shiela! Sandali lang!" ani Chris, nakataas ang kamay at pilit itong inaabot. "Sandali lang, 'wag kang umalis..."Ngunit huli na para roon dahil nakalabas na
HINGANG MALALIM ang ginawa ni Shiela saka pinaunang isakay sa kotse ang anak. “Mama,” sambit ni Archie saka nagpupumilit na kumandong. Napangiti naman si Shiela at niyakap ang anak. Ilang sandali pa habang bumabiyahe sa national highway ay pinagmasdan niya ang paligid sa labas ng kotse. “Isang taon na rin,” sambit niya sa hangin. Pero tandang-tanda niya pa ang mga nangyari na animo ay parang kahapon lang naganap. Nagsimula iyon noong bumalik siya sa bansa matapos malaman na naaksidente si Chris. Dahil hindi naging maganda ang pag-uusap nila ni Zia ay pinagpatuloy nila iyon sa sumunod na araw kung saan ay pareho na silang mahinahon... “Hindi pa rin ba nagigising si Chris, Ate?” Umiling si Zia. “Hindi pa rin… Pero umaasa kaming magigising siya sa lalong madaling panahon.” “… E, ang babaeng ‘yun?” Nag-angat ng tingin si Zia, direkta sa mga mata nito. “Pansamantala siyang nasa puder namin—” “Bakit?!” kunot na kunot ang noo na tanong ni Shiela. “Wala siyang ibang matutuluyan. Lum
NAGPALIPAT-LIPAT ng tingin si Zia at Louie sa dalawang babae. Parehong naguguluhan sa nangyayari. Mabuti na lamang at mabilis nakabawi si Louie at nagtanong, “Miss, pwede bang malaman kung anong kailangan mo?”Si Sheilla ay agad nakaramdam ng hiya, guilt at takot. Wala talaga siyang balak na muling bumalik matapos magpasiya na magpakalayo-layo na kasama ang magulang. Nakokonsensya na siya sa ginagawa pero nang matunton siya ng tauhan ni Mario at sapilitang pinababalik ay wala na rin siyang nagawa sa takot na kantiin nito ang kanyang pamilya.Sa pagbabalik na rin niya nalaman ang nangyari kay Chris kaya napasugod siya, iyon pala ay magkukrus ang landas nila ni Sheila na sa pagkakaalam niya ay nasa ibang bansa na.At ngayong tinatanong siya ng pamilya ni Chris ay bigla siyang nablangko… Ano ang dapat niyang sabihin?“A-Ako ang…” nahihirapan siyang magsalita.Hanggang sa Shiela na ang nagkusang magpatuloy, “Ba’t hindi mo masabi? Ga’no ba kahirap na magpakilala? Nakakahiya ba pero hindi k