Pinapasok niya kami sa loob ng malaki at eleganteng bahay niya. Red bricks ang gamit sa mismong bahay, may anim na bintana ito—tatlo sa itaas at tatlo sa ibaba. Pagkapasok namin, agad niya kaming iginiya sa hagdanan at umakyat kami. Nauna siya sa paglalakad. Sa pangalawang palapag, naglakad kami papunta sa pangalawang kwarto. Maraming susi ang nakasabit sa malaking bilog na bakal kaya hinanap muna niya ito bago binuksan.His office was beautiful. The walls were white, and a brown wooden table sat in the center. A Lapizo study lamp illuminated the left side of the table, where some documents were placed. On the other side were more papers. He sat in a black leather office chair."So, we're ready to discuss this matter, shall we?" he asked formally, his fingers pressed together beneath his chin.Ronald walked toward the black executive chair in front of the politician. The politician grinned evilly, a glint in his eyes suggesting a plan was afoot. What was he up to?"I should have asked
"Your father," the governor said, circling him, "is the most cruel of all evils. And if you ever need help, you can find me at the Capitol.""I know," I whispered, the words catching in my throat, "He might even be ready to trade his soul for money." The admission felt raw, a painful truth laid bare between us. My voice trembled slightly as I recalled how desperate he was for wealth."He underestimated a woman like you," he said softly, his voice a gentle caress against the upset inside me. The memory of his cruel disregard for my feelings, the sting of his betrayal, threatened to overwhelm me. Yet, beneath the pain, a tiny bit of pushback started to grow."He knew him better," I breathed, the words filled with a mix of sadness and a new understanding. Isang malalim na kalungkutan ang bumalot sa akin, ngunit sa loob nito, isang tahimik na lakas ang nagsimulang mamukadkad. Ang kanyang pananaw, bagama't malupit, ay nagpapaliwanag ng landas pasulong."He's dangerous," he said serio
Nanlaki ang mga mata namin nang makita ang police mobile sa side mirror, sumusunod sa amin. Napatingin ako sa likod, ang sirena ay umuugong nang malakas, hinahabol kami nang walang tigil. Sinabihan namin ang driver ni Ronald na mas pabilisin pa ang takbo ng sasakyan. Pagkatapos ng dalawang daang metro, sinabihan namin siyang iligaw ang mga pulis. Paano nangyari 'yon?Nakita ni Ronald sa side mirror na inilabas ng pulis ang ulo at kanang braso niya. Nagsimula na siyang magpaputok sa sasakyan namin. Walang pag-aalinlangan, ginaya ni Ronald ang kilos, ang ulo at kaliwang braso niya ay lumabas sa kanang bintana, at isang ulan ng bala ang lumabas mula sa kamay niya. Nang akmang babarilin na siya ng pulis, binawi ni Ronald ang kanyang katawan, yumuko ng bahagya para umiwas sa papasok na bala."Maaaring may nag-aabang na sa atin sa bawat rotang pupuntahan natin," I said, my voice laced with worry."Then, we need to ask for backup," Ronald responded, his voice a low growl of anger."Ano ang
We turned on the detection feature to detect if there's any danger and enemies around outside the water. The radar says that there are no impending dangers and no adversaries outside the water. We also turned on the locating radar to find them. After a few minutes underwater, we climbed out onto the ground, following the radar.Once we got to the island, we immediately opened the door and hopped out of the car. We looked for them inside the cave until we heard whispers. We looked for the source of the voice until we saw them on the left side. This place wasn't deep inside the cave, but it was where they could hide.Inutusan ni Ronald na alalayan sila sa pagtayo at paglalakad dahil may mga sugat sila sa paa at galos sa kamay. Siguro dahil ito sa bubog ng bintana ng nakikipagbarilan sila lalo na no'ng sinadya nilang ihulog ang sasakyan para tumigil na ang mga pulis."Kailangan nating bilisan," he said, grunting."I know, the police will probably be here within ten minutes, at most," Ron
Pagkauwi namin, sinalubong kami ng mga kasambahay. Buong araw daw silang nag-aalala. Napatakbo palabas si Niccoló nang makita kami, pero natigilan nang makita ang mga sugatang tauhan ng ama niya. Nanlaki ang mga mata niya; ang bibig ay nakanganga. Nag-angat siya ng tingin.Parang bigla niyang naunawaan kung sino kami, kung ano ang ginagawa namin, at kung bakit hindi namin sinasabi sa kanya ang totoo."I have a question for you, Dad," diretsong sabi niya."Mamaya na," sagot ni Ronald."Dalhin ninyo sila sa personal clinic," utos ni Ronald sa mga tauhan. "Kayo, hindi ba't nag-aral kayo ng medisina bago naging parte ng organisasyong ito?" tanong sa kanila ni Ronald."Yes, we did," mahinang sagot ng tauhang nasa gitna, halatang nagulat pa rin.We approached the clinic, gently laying the bodies on the beds. The two mobsters, their faces grim, were already washing their wounds with soap and water, rinsing away the grit and grime of the seashore.Ryker used tweezers to carefully remove remai
New Headline: POLICE MISTAKE IDENTITY; FORMAL APOLOGY ISSUEDInfluential City Governor Wayden Harverbord addressed a recent police shooting, explaining that officers pursued the wrong target. He stated the individuals returned fire, fearing police brutality—a valid concern given the city’s circulating rumors of police abuse. He clarified that the individuals were undercover agents on a mission."This is good," Ronald commented, eyeing the headline."But the problem, Miss Airah, is your father," the mobster said.Ronald's gaze sharpened. "Call her Mrs. Navarra. She's my wife."Nakita ko ang reaksiyon ng asawa ko sa sinabi ni Ronald. "Fine," ang sagot nito, huminga nang malalim."Hayaan mo na," sabi ko naman."Anong hayaan mo na?" tanong nito. "Hindi pwede. Dapat bigyan ka ng tamang paggalang dahil asawa na kita, at tandaan mo, hindi ka na dalaga.""Alam ko naman 'yan," tugon ko sa kanya.Tumikhim ang tauhan ko sa tabi ko. "Pasensya na, nasanay lang kasi kaming tawagin siyang ganyan," t
"Naiwan pala naming bukas ang pintuan," narinig kong bulong ng kung sino.Sinilip ko. Hindi ko siya kilala, kahit nakita ko na ang mukha niya. Kilala ko halos lahat ng tauhan ni Ronald… pero hindi siya. Sino kaya siya? Pamilyar ang boses, pero hindi ko matandaan kung saan ko narinig. Muli akong sumilip sa maliit na siwang ng pinto. Nakita kong nilock niya ito.Nang mapansin kong titingin na siya sa akin, mabilis kong isinara ang pinto. May naalala ako bigla—ang mga nabasa ko kanina."To save me?" Ang tanong ay muling sumagi sa isip ko. Muli kong binasa ang mga nakasulat.Biglang nag-flashback ang mga nakita ko kanina.Marami siyang itinatagong sekreto. Naiintindihan ko na ngayon ang sinabi niyang minsan kailangang may itago para protektahan ang taong mahal niya. Pero dahil sa mga nakita ko, mas marami pang tanong ang nabuo sa isip ko.Sa gilid ng whiteboard, may mesa. Nakakalat ang mga papel—mga plano marahil, pero wala siyang sinasabi sa akin. Ano ang balak niya? Hindi ko mabasa ang
Naglakad ako palabas at pumunta sa handrails. Napansin kong may mga taong nagtitipon sa ibaba, at may pinag-uusapan. Sa hula ko, maaaring tungkol iyon sa mga target lists na nakita ko kahapon. Sinenyasan ko ang mga tauhan ko na sumali sa usapan, kaya naglakad sila palapit sa mga ito."Dapat ba akong makialam?" bulong ko sa sarili habang ang mga daliri ko ay nasa pisngi ko. Ang tensyon ay tila nakakapit sa hangin, mabigat at nakaka-engganyo. Ang bawat bulong at bawat kilos ay tila may sariling kuwento.I watched them, Ronald strolling toward the sofa, legs crossed, a smirk playing on his lips as he spoke. My breath caught. The code—the same code from yesterday—was there, plain as day. They were plotting something against the governor. Some of his men still eyed Ronald with suspicion, but his gestures, his expression… it was a silent command: observe.Their alliances? His motives? A puzzle with missing pieces. The deal—to help bring down my father—was still fresh in my mind. But the gov
AIRAH JHOANNE DAYRON'S P.O.V. Pagkatapos ng nangyari kahapon, hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala sa mga narinig ko mula kay Dexter. Nakatanaw lang ako sa bintana habang iniisip pa rin ang mga salitang binitawan niya.Paano ako maniniwala? Tinutukan niya ako mismo ng baril at nakikta ko sa kaniyang mga mata noon na seryoso siya. Wala akong nakita noon na napipilitan lang siyang gawin ‘yon dahil sa takot.“Baka nagpapanggap lang siya,” isang pamilyar na boses ang galing sa likuran ko kaya umikot ako para harapin ito.“Ronald, ikaw pala,” pilit na ngiting sambit ko.“Baka nililinlang ka lang ng Dexter na ‘yon,” aniya habang naglalakad palapit sa direksyon ko.Napatingin ako sa mga mata niya, inilapat nito ang kaniyang kamay sa pisngi ko bago niya ako dahan-dahang niyakap. Ipinilig ko na lang ang ulo ko sa dibdib nito habang hinahaplos niya ang buhok ko.“Let's figure out this together again, okay?” kalmado niyang sambit.“Alright,” mahina kong tugon.Kumalas na siya sa pagkak
NICCOLÓ NAVARRA'S P.O.V. My mother has been watched for days, and I can't bear just watching these things while this man has something to pull off. What's so special about an old man's death wish? Will his soul haunt him every night and turn his dreams into nightmares if he doesn't make it? How ridiculous! My mother thought that this man was so honored and noble, but guess what? He's doing the most ridiculous thing a man can do just to live. Was he just going to live like this, like a dog, even after his master's death? Let me guess, Dexter is some kind of slave? Oh, come on, man, I know what you are — just a pet of a billionaire and powerful man inside this dark organization. “Dinudungisan niya lang ang pangalan niya,” mapanuya kong komento. Bumaba ako ng sasakyan at isinara ang pintuan. Napatingin akonsa direksyon nila at hindi ako makapaniwalang ganitong klaseng tao siya. Inilabas ko ang baril bago hinahaplos-haplos ito habang tinitigan ko ito. Dahan-dahan akong nag-anga
DEXTER LAZIO'S P.O.V.Tumigil ako sa labas ng Dayron's villa at doon ko nakita si Airah na pumasok sa loob ng gate, kasama ang mga ibang tauhan nila. Napansin kong mas naging mahigpit ang kaniyang asawa para sa kaniyang seguridad.I only used her father's death as a reason.She must know the reason behind these matters, so she would understand.“Ano nang plano?” tanong ng kasama ko habang nanatiling nakatitig sa direksyon nila.Ang mga mata ko ay nanatili lang sa kanila habang sinusundan sila ng tingin. “Hindi ko pa puwedeng sabihin sa ngayon,” tugon ko naman.Narinig ko ang pagbuntong hininga niya. “Just tell if there's something I can help.” “Sure.” Hindi ko alam ang rason kung bakit sila narito ngayon dahil wala naman akong maisip na dahilan. Maaaring may kinuha silang gamit mula sa loob ngunit hindi ko malaman kung ano ‘yon. Sa tingin ko ay mga dokumento o kaya'y mga naiwang armas sa loob.Ilang minuto pa ang nakalilipas ay napansin kong bumukas muli ang malaking gate sa harapan
RONALD NAVARRA'S P.O.V. As far as I know, I need to protect my wife from this danger. I want my family to be safe despite how cruel this world is, and how dangerously this world spins in our lives. They're the real treasure that I've ever had and could ask for. “Dad,” pagtawag sa akin ng anak kong si Niccolò kaya umikot ako para harapin siya. “ Mom seems so stress lately,” sambit niya sa nag-aalalang boses. “Just let her rest,” kalmadong tugon ko naman habang nakapamulsa. Nilagpasan na ako nito at naglakad papuntang hagdan bago dumiretso sa kuwarto namin ng mommy niya. Bumuntong hininga ako at napaisip bigla dahil nariyan pa rin ang panganib. Hinding-hindi mawawala ito at mukhang hindi pa doon natatapos lahat. Nariyan pa ang kanang kamay ng kaniyang sakim na ama na si Dexter na maaaring sumira sa aming dalawa. Anong klaseng utos naman kaya ibinigay sa kaniya? Is this his death wish? I can't believed that even a dead person would still be able to fulfill his death wish with his on
DEXTER LAZIO'S P.O.V. Ngumisi lang ako at binalewala ang pagbabanta nito sa akin at hinawakan ang nguso ng baril niya na dahilan ng mas lalong pagkainis nito sa akin. "Bakit hindi mo ako subukang patayin ngayon?" pang-aasar ko sa kaniya. Nararamdaman ko na ang paggalaw ng daliri niya habang paunti-unti niyang pinapagalaw ito patalikod sa gatilyo ng baril hanggang sa narinig ko siyang tumawa sa likuran ko na ikinabigla ko. "I'll give another chance," sambit nito sa akin. "Stay away from my family and I will let you go or this is the end of your happy days. Now choose, your choose will be my gun's command." Tumatawa nitong wika na parang bang nang-aasar nito. My knuckles whitened and the rage erupted from my chest. "Do you think I would fall in your trap?" sambit ko sa kaloob-looban ko. Naramdaman ko ang paghakbang pa nito palapit sa akin, " Choose one and let's assumed that I'm your genie," mapagbantang bulong nito sa akin. Bumigat ang paghinga ko sa hindi ko malamang dah
RONALD NAVARRA'S P.O.V. I secretly followed Dexter. I gestured to my mobster to bolt to the other side before he noticed anything. Dexter really acts like he owns this villa, which belongs to my wife. My eyes widened when I saw those men walk out of the villa. The audacity of this man really made my blood boil. He really has no shame in doing this on his previous boss's property?My jaw tightened when I saw him attempting to use the black, sleek car. "Damn this bastard!" I cursed under my breath.Narinig ko siyang nagsalita, "Siguraduhin niyong malinis ang trabaho."Naikuyom ko ang mga palad ko dahil sa narinig at alam ko na kung saan papunta ang sinabi niyang 'yon. Halatang may pinaplano talaga siya at humigpit na rin ang pagkakahawak ko sa baril na parang bang may nagtutulak sa akin para paputukan na agad siya ng baril. Sa isip-isip ko ay baka may iniwang utos ang matandang Mr. Dayron na 'yon bago siya mamatay at sa tingin ko ay 'yon ang ginagawa niya. Is that his one last wish be
DEXTER LAZIO'S P.O.V. This is actually insane since I couldn't imagine that she would be back to visit this villa. It's been a year since she took a last visit there, and I thought I could live inside her father's fortune. She's indeed a heiress, but that thing was only granted once her father died in her bare hands. Her emotions drove her to kill even her own father. Unfortunately, that's a biggest sin, but on the other side, her manipulative father also wanted to do the same thing to her. Magulo ang mga pangyayari at minsa'y hindi na ito maintindahan pero kailangan pa ring unawain ito. Ang kaniyang ama ay nag-iwan ng testamento ngunit hindi niya pa ito nadidiskobre. Ang huling testamentong iyon ay mahirap paniwalaan at baka isipin nilang gawa-gawa ko lang ito. Hindi ko rin naman kailangan 'yon kaya mas minanuti ko na lang sunugin. Wala rin namang saysay iyon dahil may asawa at anak na siya. Hindi naman ako nabaliw na nang tuluyan katulad ng kaniyang ama. Huminga ako ng mal
THE DAYRON'S VILLA8:56 PMVISITING THE OLD FAMILY ESTATEAIRAH JHOANNE DAYRON'S P.O.V.Naisipan kong bisitahin ang lumang villa ng pamilya namin dahil matagal na rin akong hindi nakapunta rito. Pagdating pa lang namin doon ay agad kaming huminto sa harapan nito at napansin naming nakabukas ang gate kaya ipinasok na lamang namin ang dala naming sasakyan.Inilibot ko ang paningin ko sa paligid ay napansin kong parang ang linis pa rin nito at wala man lang nagbago. Napatingin ako sa itaas at parang may nakita akong kanina kaya ginusot-gusot ko ang mga mata ko dahil baka namamalikmata lang ako.Naglakad ako paakyat sa maliit na hagdan bago tumungo sa pintuan.I twisted the doorknob and noticed that it's open. "This is really weird," I commented.I walked over inside the house and darted around the surroundings. Every old piece of furnitures was still here, and the books cluttered in the mini cabinet in the corner."What's wrong?""Nothing, my love."Nagtungo ako sa magkabilang direksyon
RONALD NAVARRA'S P.O.V. My wife has everything she wants: the mansion, the villa, multiple properties, all from her father. We are a mafia family fighting for the principles we believe in, and I hope the next generation, passed down to our son, will continue to lead this legacy I will soon leave. Sa ngayon ay pupunta na naman kami ng port kung saan dadaong ang mga malalaking barko. Ang isa sa mga barkong dadaong doon ay ang kliyente namin na bibili ng mga alak at iba pang illicit goods na nais nilang bilhin. 2 HOURS LATER Nakatanggap kami ng tawag na dumaong na ang kanilang barko hanggang sa nakita na namin silang naglalakad papunta sa direksyon namin. Sinalubong naman namin sila at sinabihan kaming sa loob na lang ng barko gagawin ang transaksiyon. Ang barkong iyon ay pagmamay-ari ng pinuno nila sa grupo. Naglakad kami patungo sa loob ng barko at ini-lock nila ang pintuan nito para walang makapasok. Tinungo namin ang lugar na may mga lamesa at upuan para doon ilatag ang ka