CLOSE FRIEND CHAPTER 30สองชั่วโมงต่อมา“เป็นไร?” “เปล่า” “โกหก” ตัวฉันถูกรามดึงเข้าไปกอด มันจูบลงบนหัวแรง ๆ แล้วกระชับอ้อมแขนแน่น เรากลับมาแล้วหลังจากนั่งคุยกับไอติมอยู่นาน จากที่ได้ฟังจากนี้ติมคงจะกลับมาอยู่ไทยถาวร เจ้าตัวทำเรื่องย้ายมหา’ลัยเรียบร้อยแล้วด้วย
ฉันเกลียดตัวเองที่ไม่สามารถบังคับสีหน้าที่แสดงความรู้สึกจริง ๆ ออกมาได้เลย รามเองคงเห็น… มันเป็นเพื่อนฉันมากี่ปี เราสนิทกันแค่ไหน… ฉันเป็นยังไงคนอื่นก็รู้หมดนั่นแหละ คนข้าง ๆ เอาแต่คลอเคลียจูบไม่ห่าง เหมือนอยากให้ฉันสบายใจยังไงยังงั้น ตัวฉันถูกมันกอดไว้ มือหนาลูบไล้แผ่วเบาบริเวณขาอ่อนซึ่
CLOSE FRIEND CHAPTER 31“ได้หอแล้ว?” “ใช่ อาทิตย์หน้าคงย้ายเข้า” “หอไหน?” “หอใกล้มึงเลย!” “ดี” ฉันยิ้มให้ติมที่เดินมาเบียดตัวนั่งลงที่ข้าง ๆ มันเขย่าแขนกันอย่างอารมณ์ดี ฉันอยู่หอเดิมมาตั้งแต่ปีหนึ่ง ไม่แปลกหรอกที่มันจะจำได้ดี “แต่คงไม่ได้อ
“โอเคก็เหี้ยแล้ว ตัวแดงเป็นกุ้งขนาดนี้” “เดี๋ยวบอกไอ้รามว่าให้นอนนี่แหละ” ฉันถอนหายใจอย่างไร้เหตุผล ปล่อยให้พวกมันตัดสินใจกันไปว่าฉันควรค้างหรือเปล่า จิตใจยังคิดอยู่แต่กับราม หันมองกลับเข้าไปสองคนนั้นก็ยังไม่ออกมาสักที แค่เข้าห้องน้ำทำไมนานขนาดนี้… แต่หลังจากที่จิ
CLOSE FRIEND CHAPTER 32RAM TALKS “อือ…” “ใจเย็น” ผมหัวเราะเบา ๆ ตอนที่คนตัวเล็กซึ่งยืนแทบไม่ไหวอยู่แล้วพยายามจะข่มขืนกันซึ่งหน้า ขนาดว่าตาปรือแทบลืมไม่ขึ้นมันก็ยังบดจูบใส่กันไม่หยุดเราเดินกอดกันไปนอนลงบนเตียงทันทีที่มาถึงห้อง พอถึงที่หมายปุ๊บพริกก็รีบปีนขึ้นบนต
“อืม…”ผมจำเป็นต้องละสายตาจากหน้าจอเอามือถือยัดลงกระเป๋ากางเกงเมื่อพริกแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย เราเดินไปคว้ากุญแจรถเพื่อออกไปเรียนตามปกติ พริกยังคงน่ารักเหมือนเดิมในชุดนิสิต ต่อให้ไม่แต่งหน้า ทั้งยังใส่แว่น แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความฮอตของมันลดน้อยลง ไม่ใช่ว่าผมเพิ่งจะเห็น… ผมเห็นมานานแล้วแต
CLOSE FRIEND CHAPTER 33ตอนเย็น หอใหม่ติมอยู่ใกล้ ๆ หอของพริกห่างออกไปแค่บล็อกเดียว เดินไม่ถึงนาทีก็ถึงกัน ผมกับไอ้ครามกำลังช่วยยกสัมภาระของเจ้าตัวขึ้นบันไดไปให้ ถึงติมจะไม่ได้พูดอะไรเรื่องที่ผมชวนครามมาด้วย แต่สายตาของมันก็มองมาตลอดจนผมต้องเบนสายตาหนีทุกครั้ง “อะ! น้ำ!” คนต
“เจอกี่ทีแม่งก็นอนหมดแรงทุกวัน” ไอ้ครามหัวเราะมาอีกคน “…” ผมไม่ได้แก้ตัวอะไร เพียงแค่ยิ้มกว้างเท่านั้นถึงพวกมันจะด่าที่ผมเอาเพื่อนตัวเองทำเมีย แต่พักหลังก็พอรับได้บ้างแล้ว และดูเหมือนจะชินชาที่ผมกับอีกคนติดสกินชิปกันมากเกินพอดี “ว่าแต่คนเมื่อกี้ก็เพื่อนสนิทเหรอ?” น้องอ้ายเลิ
วันนี้ผมนัดตากล้องเข้ามาถ่ายรูปครอบครัว เพราะงั้นตัวผมเองถึงได้อยู่ในชุดสูทเรียบกริบเหมือนกัน คนเป็นเมียหรี่ตามองชุดผมแล้วเริ่มอยู่ไม่สุขอีกครั้ง จัดการปัดฝุ่นออกจากสูทที่ผมใส่อยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า จนผมต้องเบี่ยงตัวเดินหลบไปอีกทาง และถึงแม้จะบอกว่าเป็นวันถ่ายรูปครอบครัว… แต่ก็ไม่เชิง เพ
“นอนได้แล้ว” “อือ” ถึงจะบอกมันแบบนั้น แต่ผมก็ยังคงไม่หยุดคลอเคลียข้างแก้มใสอยู่ดี ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงได้สวยขึ้นทุกวันแบบนี้…คนที่นอนอยู่จ้องกันนิ่ง มันทำสีหน้ารู้ทันแล้วหัวเราะเบา ๆ เมื่อมือผมเลื่อนเข้าใต้ชุดนอนบางเบากอบกุมเนื้อเต้าที่ตอนนี้อวบใหญ่กว่าเดิมหลายเท่า สัมผัสได้ถ
SPECIAL CHAPTER 3 THE ENDหลังจากอาเจียนจนเสร็จผมก็เพิ่งสังเกตว่าพริกดูเหนื่อยกว่าปกติ สีหน้าดูซีด ๆ มันทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงยกมือขึ้นลูบข้างแก้ม ส่วนผมก็เม้มปากย่อตัวนั่งลงเงยหน้าสบตาคนเป็นเมียที่เหมือนจะยังไม่รู้ตัวถึงความผิดปกติที่ผิดเพี้ยนไป “อะไร?” ดวงหน้าสวยซึ่งบัดนี้ขาวเผือดขมวดค
“น่ารักนี่หว่า! แล้วมึงทำหน้าเครียดเพื่อ!”“ก็กูไม่ได้ชอบ” คนที่อยู่ในสถานะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกขมวดคิ้วเข้าหากัน “อยู่ ๆ กันไปเดี๋ยวก็ชอบเองนั่นแหละ น่ารักขนาดนี้” “คือยังไงวะ? มึงปฏิเสธไปไม่ได้?” ผมไม่สนใจไอ้คนไม่รู้จักโต แต่ตั้งคำถามกับเจ้าของเรื่องอย่างจริงจัง คนถูกถามถอนห
SPECIAL CHAPTER 2สองเดือนต่อมา ถึงวันแต่งงานเราจะเข้าหอกันแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ได้ย้ายเข้าบ้านใหม่เพราะต้องตกแต่งเพิ่มเติม รวมถึงต่อเติมในส่วนต่าง ๆ ที่พริกอยากจะให้มีอยู่ด้วยในตัวบ้าน ผมมันยังไงก็ได้อยู่แล้วขอให้เมียพอใจก็พอ และในที่สุดเราก็ได้ฤกษ์ย้ายเข้าบ้านใหม่สั
“มึงสวยที่สุดเลย”ตกดึก คู่แต่งงานใหม่หลายคู่คงจะไม่มีอารมณ์ทำเรื่องอย่างว่ากันในคืนแต่งงานเพราะต้องผ่านช่วงเวลาเหนื่อยหนักระหว่างวัน ตบท้ายด้วยปาร์ตี้ที่เมากันสุดเหวี่ยงจนเวลาล่วงเลยเข้าเที่ยงคืน แต่เรื่องแบบนั้นคงไม่เกิดขึ้นกับเราสองคน แค่บานประตูปิดลงเราก็แทบจะอดรนทนไม่ไหว
แค่คิดว่าวันนี้จะได้เจอหน้าพริกหลังไม่เจอมานานถึงสองอาทิตย์เต็มก็แทบจะทนไม่ไหว แถมไอ้ฤกษ์ยามห่าเหวอะไรนี่ก็ยิ่งทำให้หงุดหงิดหนักขึ้นไปอีก แต่ก่อนจะได้สอบถามความเป็นไปของเจ้าสาวตัวเองอีกสักคำ เสียงตากล้องก็ดังขัดจังหวะขึ้น “ถ่ายรูปหน่อยครับ” “ครับ” เพราะเราทุกคนยัง
SPECIAL CHAPTER 1RAM TALKS ไม่รู้ว่าทำไม… แค่ผมเห็นมัน… ก็อยากจะกอด อยากจะจูบ อยากจะอยู่ใกล้ ๆ อยากอยู่ด้วยกันตลอดเวลาวันแต่งงาน “มือสั่นเชียวไอ้สัด” ร่างสูงของเพื่อนเดินมาหยุดยืนที่ข้าง ๆ เจินที่อยู่ในชุดสูทสีน้ำตาลเม้มปากกลั้นยิ้ม วันนี้มันเซตผมเร
CLOSE FRIEND CHAPTER 45หนึ่งปีต่อมามหาวิทยาลัย “ชิด ๆ หน่อยครับ” “ไม่ต้องชิดมากก็ได้มั้ง ร้อน!” “อย่าบ่นนักเลย!” “ไอ้ยักษ์มึงไปยืนข้าง ๆ ดิ!” “กูอยากอยู่ตรงกลาง!” ท่ามกลางแดดร้อนจัด ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวดูชุลมุนวุ่นวายกับอีแค